Senli zamanları bırakıp ardımda, sensizliğin rüzgarına kapılıp bırakmışken ruhumu, umarsızca…
Korkular sarıyor tüm benliğimi.. Öylesine alışmışım ki yalnızlığa, öylesine benimseyip sahip çıkmışım ki yokluğuna.. Ne hissettiğimi kendime bile tanımlayamıyorum.
Tutkumsun belki de.. Nedenini hiç bulamadığım, ya da kendime soramadığım, sorsam da hiç bir cevap alamadığım..